وی یو زادگاه من

تا بعد

سلام به همه ی دوستان، اینم اخرین پست امسال، امیدوارم خوشتون بیاد،عید همتونم پیشاپیش مبارک، سال خوبی داشته باشین.

من همونم که همیشه غم و غصه ام بی شماره

اونی که تنهاترینه حتی سایه هم نداره

این منم که خوبی هامو کسی هرگز نشناخته

اون که در راه رفاقت همه ی هستیشو باخته

هر رفیق راهی با من دو سه روزی همسفر بود

ادعای هر رفاقت واسه من چه زود گذر بود

هر کی با زمزمه ی عشق دو سه روزی عاشقم شد

عشق اون باعث ضجر همه ی دقایقم شد

اون که عاشق بود و عمری از جدا شدن می ترسید

همه ی هراس و ترسش به دروغش نمی ارزید

چه اثر از این صداقت چه ثمر از این نجابت

وقتی قد سر سوزن به وفا نکردیم عادت

[+] نوشته شده توسط رضا محمدی در دوشنبه 20 اسفند1386 ساعت 22:57 | |

خانه ی رؤیاها

اینم یه داستان دیگه از سری داستان های خودم

امیدوارم خوشتون بیاد

" اولین شب زمستون بود، زمین رو لایه ی نازکی از برف پوشونده بود و سکوت غریبی شهر رو فرا گرفته بود.تنها چیزی که یکپارچگی برفای روی زمین رو به هم می زد، ردپای پسرکی 5 تا 6 ساله بود.پسرک خیلی می ترسید، ترسی که نه از تاریکی و شب بلکه از فردا و فرداها ی بعدی بود.وقتی به دنیا اومد مادرش رو از دست داد و پدرش هم چند ماهی می شد که به خاطر کار زیاد از این دنیا رفته بود؛ به خاطر همین پسرک تنها و بی کس شده بود....."

بقیه ی داستان = ادامه ی مطلب + نظر شما

ادامه مطلب

[+] نوشته شده توسط رضا محمدی در چهارشنبه 15 اسفند1386 ساعت 15:1 | |

زیباترین کلام

چند روز پیش تو یکی از اطاقای دانشگاه یکی از سخنای امام سجاد (ع) رو دیدم که به نظرم قشنگترین سخن دنیاست....

خدایا....

من در کلبه ی فقیرانه ی خود چیزی دارم

که تو در عرش کبریایی خود نداری

من چون تویی دارم

و تو چون خود نداری....